Menu
In veel gesprekken hoor ik terug dat teams vertrouwen op hun gevoel tijdens kwalificatiegesprekken. Dat gevoel is vaak niet onjuist, maar ook zelden volledig. Terwijl iemand praat, filteren we automatisch wat we belangrijk vinden. De rest glipt er langsheen, zonder dat we het doorhebben. Daarmee ontstaan verschillen tussen wat er gezegd wordt en wat we onthouden.
In veel B2B-trajecten lijkt het alsof je vooruitgaat. Gesprekken zijn positief, inhoudelijk sterk en er is ogenschijnlijk draagvlak. Toch ontstaat er ergens in het proces vertraging. Niet zichtbaar, maar voelbaar. Niemand zegt expliciet nee, maar een ja blijft uit. Wat opvalt, is dat dit zelden te maken heeft met de kwaliteit van de oplossing. Het zit vaker in hoe beslissingen intern tot stand komen.